Okumaksızın.. (I)

gözlerini kaparsın.. sadece bir anlığına.. açtığında herşeyi unutmuş bir halde etrafındaki yaratıklara bakarken bulursan kendini sadece nefes al.. gözlerini tekrar kapa.. ve farket ki sen de onlardan birisin..

kim olduğunu unut.. bir hayale dal.. ve o anı yaşa..
mutlu olduğunu hisset..
mutluluğun yalan olduğunu anla..
yalanların mutluluk getirdiğini farket..

ve sor kendine..
en son ne zaman gerçekleri söyledim kendim için..?


ve gerçekler üstüne bir çığ gibi düşer.. nefes alamazsın..
asla mutlu etmedin asla mutlu olmadın..
anıların hayallerden ibaret..
neler yaptıysan yaptın.. bu kendini tatmin etmek içindi..
parmaklarını hisset.. artık eskisi kadar ıslak değil..
ama sen bir göl olmuşsun.. hepsi içerde..
küçük bir taş attın içine.. yüksek miydi uzak mıydı bilemezsin ama büyük bir delik oluştu ruhunda..

ve doldurdun sen içini..
ve boğuluyorsun şimdi..

bedenin geriye bakıyor ama ilerliyorsun..
kafanı önüne bir an için çevir tökezlemeye başlıyorsun..
bu yüzden korkuyorsun ileriye bakıp koşmaya..
ve bu yüzden de hep küçük ve yanlış taşlara takılıyorsun..

yıkılması gereken duvara mı çarptın..?

en korktuğun ama en özlediğin zamanlar yalnızlığın mı gecelerdeki..
ama bilirsin zaten yalnız olduğunu bu yüzden aramazsın gündüzdekini..

düşünmek için arayan sana komik gelir..
kafasının içindeki zaten yeterince kalabalık etmiyor mu..?
belki de bu yüzden nefes alamıyorum herşey çok yakın bana..

uyuyarak bu ömrü tüketebileceğini farkettiğin günden beri uyuyamazsın rahat..
gölgeler sana masal anlatsın diye umutla bakarsın etrafına dönüp dönüp..
boşluklar sana bakmamış gölgesi niye hissetsin..

ama sen hissedersin her zerresini..
varın yokun senin benim herşeyin..

tersi düz yapmaya çalışırken farkedersin yusyuvarlak herşey..
yuvarlamanı bekliyor..
ayağını kaldıramazsın acı çekmesin daha fazla diye..

gözlerinin önüne ümitsizlik gelir..

farkedersin ilk terkettiğin en ihtiyacın olan şeydir..
ilk terkettiğin en basit şeydir..
ben ilk inançlarımı terkettim..
ve ne işe yaradıklarını unuttum şimdi..
onlar da benimkini..

daha fazla yer açmak için neyden vazgeçmem gerek düşünemiyorum bile..
çünkü sıra sana geldi..